تا به حال پیش آمده پنجره‌ای را در مدل سه‌بعدی رویت ببینید، اما همان پنجره در پلان طبقه نمایش داده نشود؟ یا هنگام بررسی پلان، خطوطی از طبقه پایین ببینید که نباید در نقشه باشند؟ چنین مشکلاتی همیشه به مدل‌سازی اشتباه مربوط نیستند؛ گاهی تنظیم نبودن محدوده دید باعث می‌شود عناصر ساختمان برخلاف انتظار شما نمایش داده شوند. ویو رنج در رویت ابزاری است که با کمک آن می‌توانید ارتفاع برش و محدوده نمایش اجزای ساختمان را در هر پلان کنترل کنید. اگر در ابتدای مسیر یادگیری این نرم‌افزار هستید، آموزش مقدماتی رویت نیز به شناخت بهتر محیط نرم‌افزار کمک می‌کند. اما برای کنترل دقیق نمایش پلان باید بدانید هرکدام از تنظیمات View Range چه کاربردی دارند و تغییر آن‌ها چه تأثیری روی نقشه می‌گذارد. برای اطلاعات کامل‌تر همراه ما در بن رو کالج باشید.

ویو رنج در رویت چیست؟

ویو رنج در رویت (View Range) تنظیمی است که مشخص می‌کند در نمای پلان، کدام بخش از ارتفاع مدل ساختمان دیده شود و عناصر در چه وضعیتی نمایش داده شوند. در نمای پلان، نرم‌افزار با چند تراز افقی تعیین می‌کند چه چیزی را نشان دهد، چه عنصری را برش‌خورده ترسیم کند و کدام قسمت خارج از دید باقی بماند.

برای مثال، فرض کنید پلان طبقه‌ای را باز کرده‌اید، اما پنجره‌ای که در مدل سه‌بعدی وجود دارد مطابق انتظار در پلان نمایش داده نمی‌شود. یکی از اولین مواردی که باید بررسی کنید، ارتفاع صفحه برش یا Cut Plane است. این ارتفاع تعیین می‌کند صفحه فرضی برش از کدام قسمت دیوارها و سایر اجزای قابل برش عبور کند. تغییر آن می‌تواند نحوه نمایش درها، پنجره‌ها و جزئیات معماری را تغییر دهد.

محدوده دید پلان در رویت با سه مرز اصلی Top، Cut Plane و Bottom تعریف می‌شود. گزینه View Depth نیز امکان نمایش بخش‌هایی پایین‌تر از محدوده اصلی را فراهم می‌کند. این تنظیمات فقط به دیده‌شدن یا نشدن اجزا محدود نیستند؛ روی نحوه ترسیم خطوط برش و خطوط تصویرشده نیز اثر می‌گذارند.

نکته مهم این است که View Range محل واقعی عناصر را تغییر نمی‌دهد؛ فقط شیوه نمایش آن‌ها در همان نمای پلان را کنترل می‌کند. بنابراین وقتی بخشی از مدل در پلان دیده نمی‌شود، پیش از جابه‌جایی اجزا بهتر است محدوده دید را بررسی کنید.

چرا تنظیمات View Range اهمیت دارد؟

در پروژه‌های چندطبقه، اگر محدوده نمایش پلان درست تنظیم نشده باشد، ممکن است اجزای طبقه پایین در نقشه دیده شوند یا پنجره‌ای که باید مشخص باشد، نمایش داده نشود. تنظیم View Range کمک می‌کند هر پلان همان اطلاعاتی را نشان دهد که برای خواندن و اجرای آن لازم است، نه تمام جزئیات مدل.

این تنظیم سه نتیجه مهم دارد:

• کنترل عناصر قابل‌مشاهده: با تعیین ارتفاع برش و مرزهای دید، نمایش دیوارها، بازشوها و اجزای قرارگرفته در ترازهای مختلف را کنترل می‌کنید. البته نمایش برخی عناصر به تنظیمات دیگری مانند Visibility/Graphics و Underlay هم بستگی دارد.
• افزایش خوانایی نقشه: وقتی خطوط مربوط به اجزای غیرضروری حذف شوند، مسیر دیوارها، محل بازشوها و جزئیات اجرایی واضح‌تر دیده می‌شوند و احتمال برداشت اشتباه از پلان کمتر می‌شود.
• کاهش پردازش غیرضروری: محدودکردن عمق دید، به‌خصوص در مدل‌های شلوغ، می‌تواند تعداد هندسه‌هایی را که روی ترسیم نما اثر می‌گذارند کاهش دهد؛ اما بهبود سرعت یکسان نیست.

برای رفع مشکل نمایش پلان در رویت ابتدا ارتفاع Cut Plane و محدوده Top و Bottom را با تراز عناصر مقایسه کنید. اگر مشکل باقی بود، سراغ تنظیمات نمایش دسته‌بندی‌ها و Underlay بروید. این ترتیب بررسی از تغییر بی‌مورد موقعیت اجزای مدل جلوگیری می‌کند.

اجزای View Range در رویت

برای اینکه محدوده دید پلان را درست کنترل کنید، باید تفاوت مرزهای ارتفاعی و تنظیمات مربوط به آن‌ها را بشناسید. ویو رنج در رویت از سه صفحه اصلی و یک محدوده عمق دید تشکیل شده است. هرکدام نقش مشخصی در نمایش عناصر پلان دارند.

در بعضی منابع، گزینه‌هایی مانند Unlimited، Horizontal Extents و View Range Exceptions نیز جزو View Range معرفی می‌شوند؛ اما این نام‌ها در پنجره استاندارد تنظیمات آن وجود ندارند. محدوده افقی پلان را با Crop Region کنترل می‌کنید و برای تغییر نمایش دسته‌بندی عناصر از Visibility/Graphics کمک می‌گیرید. بنابراین پیش از تغییر هر مقدار، مشخص کنید مشکل مربوط به ارتفاع دید است یا تنظیمات دیگری که روی نمای پلان اثر می‌گذارند.

به نقل از Autodesk:

در پلان سقف منعکس‌شده (RCP)، عمق دید باید بالاتر از صفحه برش قرار بگیرد.

با توجه به تجربه ما در بن رو کالج، هنگام تنظیم محدوده دید نباید از مقادیر یکسان برای پلان طبقات و پلان سقف کاذب استفاده کنیم، مگر اینکه با نیاز هر نما سازگار باشند. در پلان سقف کاذب، جهت دید با پلان معمولی تفاوت دارد؛ به همین دلیل باید موقعیت View Depth را متناسب با عناصر سقفی تنظیم کنیم تا چراغ‌ها، تجهیزات و اجزای سقف مطابق انتظار نمایش داده شوند.

آموزش تنظیم ویو رنج در رویت

برای تنظیم View Range در رویت لازم نیست ارتفاع واقعی دیوار یا پنجره را تغییر دهید. کافی است محدوده دید همان پلان را اصلاح کنید تا رویت مشخص کند کدام اجزا برش بخورند و کدام عناصر به‌صورت تصویرشده دیده شوند. مراحل زیر را در نمای Floor Plan انجام دهید.

۱. باز کردن پنجره View Range

ابتدا پلان طبقه موردنظر، مثلاً Level 1، را از Project Browser باز کنید. سپس در حالی که هیچ عنصری انتخاب نشده است، پنجره Properties را بررسی کنید. در بسیاری از تنظیمات پیش‌فرض، میانبر PP این پنجره را نمایش می‌دهد؛ اگر بسته بود، از مسیر View > User Interface > Properties آن را فعال کنید.

در قسمت Extents، مقابل گزینه View Range روی Edit کلیک کنید. پنجره جدید دو بخش Primary Range و View Depth دارد.

۲. تنظیم سه تراز اصلی پلان

در بخش Primary Range، برای هر مرز یک Level و مقدار Offset تعیین می‌کنید. Offset فاصله عمودی از تراز انتخاب‌شده است. برای نمونه، می‌توانید مرزها را نسبت به Level 1 به شکل زیر تنظیم کنید:

• Top: ارتفاع ۲٫۳۰ متر؛ بالاترین مرز محدوده اصلی دید.
• Cut Plane: ارتفاع ۱٫۲۰ متر؛ صفحه‌ای که عناصر قابل برش، مانند دیوارها، در محل برخورد با آن با خطوط Cut نمایش داده می‌شوند.
• Bottom: ارتفاع صفر؛ پایین‌ترین مرز محدوده اصلی دید.

اجزایی که پایین‌تر از Cut Plane و بالاتر از Bottom قرار دارند، معمولاً با خطوط Projection/Surface نمایش داده می‌شوند. البته نحوه نمایش به نوع عنصر و تنظیمات دسته‌بندی آن نیز بستگی دارد.

۳. تعیین View Depth برای نمایش بخش‌های پایین‌تر

اگر بخواهید عناصر قابل‌مشاهده زیر طبقه، مثلاً بخشی از فونداسیون یا تراس طبقه پایین، در پلان دیده شوند، View Depth را پایین‌تر از Bottom تنظیم کنید. این عناصر معمولاً با سبک خط Beyond ظاهر می‌شوند. وقتی Bottom و View Depth هر دو روی صفر باشند، محدوده عمق دید اضافه‌ای زیر Bottom تعریف نمی‌شود. بعضی عناصر، از جمله پله و کف، قواعد نمایشی ویژه دارند و ممکن است همچنان دیده شوند.

۴. بررسی نتیجه و اصلاح ارتفاع برش

تغییرات را با Apply بررسی کنید و در صورت رضایت روی OK بزنید. اگر پنجره‌ای نمایش داده نمی‌شود، ارتفاع Cut Plane را با ارتفاع واقعی آن مقایسه کنید. اگر بخش‌هایی از طبقه زیرین دیده نمی‌شوند، View Depth را کنترل کنید. در صورت غیرفعال‌بودن گزینه View Range نیز بررسی کنید که آیا View Template تنظیمات نما را کنترل می‌کند یا خیر.

برای آشنایی با عوامل دیگری که بر دیده‌شدن عناصر اثر می‌گذارند، شناخت تنظیمات پلان در رویت به شما کمک می‌کند بین مشکل محدوده دید و تنظیمات گرافیکی تفاوت بگذارید.

برای تسلط بر ابزارهای رویت از کجا شروع کنیم؟

یادگیری ابزارهایی مانند View Range زمانی نتیجه می‌دهد که بتوانید آن‌ها را در یک پروژه واقعی کنار تنظیم پلان، مدل‌سازی و تهیه نقشه اجرایی به کار ببرید. ما در بن رو کالج از سال ۱۳۹۲ در زمینه آموزش تخصصی BIM و نرم‌افزارهای معماری فعالیت می‌کنیم و تلاش داریم مسیر یادگیری از شناخت محیط رویت تا آماده‌سازی مدارک پروژه، پیوسته و کاربردی باشد.

برای رسیدن به این هدف، آموزش‌های ما بر چند بخش متمرکزند:

• آموزش پروژه‌محور: تمرین ابزارهای رویت و اجرای مدل‌های ساختمانی در پروژه‌های معماری.
• یادگیری مرحله‌به‌مرحله: از مدل‌سازی و تنظیم پارامترها تا تهیه نقشه‌های اجرایی، ساخت Schedule و استخراج مقادیر مصالح.
• پشتیبانی تخصصی: امکان طرح پرسش و بررسی اشکالات تمرین‌ها با مدرس و تیم پشتیبانی.
• آموزش مهارت‌های BIM: آشنایی با تمپلیت‌های پروژه، اصول مدل‌سازی و تهیه مستندات اجرایی.
• محتوای به‌روز و گواهی آموزشی: ارائه آموزش‌های متناسب با تغییرات نرم‌افزار و امکان دریافت گواهی براساس شرایط هر دوره.

اگر می‌خواهید ابزارهای رویت را در کنار سایر مهارت‌های موردنیاز پروژه یاد بگیرید، پیشنهاد می‌کنیم جزئیات دوره جامع رویت را بررسی کنید. برای انتخاب مسیر آموزشی مناسب نیز می‌توانید از طریق راه‌های زیر با کارشناسان ما در ارتباط باشید.

• شماره تماس: ۰۹۲۰۲۲۰۹۵۹۳
• پشتیبانی تلگرام: Bonrosupport

جمع بندی؛ چگونه تنظیم دقیق ویو رنج در رویت از خطاهای پلان جلوگیری می‌کند؟

یک پلان زمانی قابل‌اعتماد است که عناصر ساختمان را متناسب با هدف نقشه و موقعیت واقعی آن‌ها در مدل نمایش دهد. ویو رنج در رویت به شما کمک می‌کند این هماهنگی را برقرار کنید، اما نباید تصور کنید یک تنظیم مشخص برای تمام طبقات و نقشه‌ها مناسب است. اختلاف ارتفاع، نوع بازشوها و جزئیات اجرایی هر بخش ممکن است به محدوده دید متفاوتی نیاز داشته باشد. بهتر است پس از اعمال تغییرات، پلان را در کنار مدل سه‌بعدی بررسی کنید و مطمئن شوید عناصر ضروری به‌درستی نمایش داده می‌شوند. با این روش، علاوه بر تهیه نقشه‌های خواناتر، احتمال خطا در برداشت اطلاعات و نیاز به اصلاحات زمان‌بر در مراحل بعدی پروژه نیز کاهش پیدا می‌کند.

سوالات متداول ویو رنج در رویت

چطور می‌تونیم بخشی از پلان رو با View Range متفاوت نمایش بدیم؟

با ابزار Plan Region در رویت می‌تونیم یک محدوده بسته دور بخش موردنظر ترسیم کنیم و از قسمت Properties، تنظیمات View Range همون ناحیه رو تغییر بدیم. این‌طوری لازم نیست محدوده دید کل پلان رو عوض کنیم.

چطور می‌تونیم محل خط برش پله (Cut Mark) رو در پلان تغییر بدیم؟

می‌تونیم ارتفاع Cut Plane رو در View Range تغییر بدیم تا محل برش پله جابه‌جا بشه. اگه نخوایم بقیه پلان تغییر کنه، می‌تونیم با Plan Region محدوده جداگانه‌ای برای پله تعریف کنیم. البته نتیجه به شکل محدوده و تنظیمات پله هم بستگی داره.

چطور می‌تونیم عنصری رو که خارج از محدوده View Range قرار داره نمایش بدیم؟

اول موقعیت ارتفاعی عنصر رو بررسی می‌کنیم. بعد بسته به محل قرارگیری اون، Top، Bottom یا View Depth رو تغییر می‌دیم. اگه فقط یک قسمت از پلان به تغییر نیاز داشته باشه، می‌تونیم از Plan Region کمک بگیریم.

چطور می‌تونیم اشیای طبقه زیرین رو در پلان Revit ببینیم؟

از بخش Underlay در پنجره Properties استفاده می‌کنیم و Range: Base Level رو روی طبقه پایین قرار می‌دیم. بعد Underlay Orientation رو روی Look Down تنظیم می‌کنیم تا اجزای اون طبقه به‌صورت کم‌رنگ در پلان دیده بشن.